Zwierzęta porozumiewają się między sobą za pomocą określonych rodzajów sygnałów, które nie zawsze należą do dźwięków. Również psy dają znać najczęściej o niebezpieczeństwie i agresji, powitaniu i uspakajaniu. Rozróżniamy również sygnały oznaczające zaloty oraz pożywienie.

Humor psa znawcy potrafią rozpoznać na pierwszy rzut oka. Przede wszystkim zwracają uwagę na zęby – gdy pies czy wilk je szczerzy, oznacza to, że szykuje się do ugryzienia. U zwierząt tych szczególnie ważne znaczenie w zakresie porozumiewania się ma ogon. Poza tym, słuchając sposobu artykułowania pewnych dźwięków, można także się wiele dowiedzieć.

Na pierwszym miejscu znajduje się modulacja głosu. Niskie tony w szczekaniu oznaczają np. groźbę, złość, zapowiadają do agresji, wysokie natomiast mogą oznaczać strach lub ból, albo też jeśli są szczególnie wysokie, to radość i chęć zabawy. Drugim elementem artykulacji psiej mowy jest jej częstotliwość. Dźwięk często powtarzany w szybkim tempie wskazuje na podniecenie i ponaglenie. Te rozciągnięte w czasie i nie powtarzane wskazują zazwyczaj na niski stopień pobudzenia, ważny jest też czas jego trwania. Wysokie, krótkie dźwięki najczęściej wskazują na strach lub cierpienie, gdy tymczasem te same dźwięki powtarzane w wolniejszym tempie mogą oznaczać  wesołość lub oczekiwanie czegoś przyjemnego.

Autor: Prof.dr hab.Janusz Kuźniewicz