Psy używają tułowia i łap do wyrażania rozmaitych emocji. I tu także najważniejsze są zachowania społeczne.

– pies czołga się z wyciągniętymi przednimi łapami, podniesionym zadkiem, z łbem przy ziemi – jest to klasyczna zachęta do zabawy;

– sztywne łapy, postawa wyprostowana lub ruch do przodu na sztywnych łapach – „ja tu sprawuję władzę!” i „wzywam cię do walki”. Pies dominujący przyjmuje taką postawę dla zaznaczenia swojego autorytetu i gotowości udowodnienia tego w walce;

– tułów z lekka pochylony do przodu, stopy mocno wsparte w podłoże – „przyjmuję twoje wyzwanie i jestem gotów do walki”;

– pies przewraca się na bok lub odsłania podbrzusze – „nie chcę walki” lub „nie stanowię dla ciebie zagrożenia”, lub „zgadzam się, że ty tu jesteś panem”. Jest to gest podania się, ma na celu uniknięcie konfliktu;

– pies kładzie łeb na kłębie innego psa lub na jego grzbiecie – „chcę ci dać do zrozumienia, kto tu rządzi”. Gest ten zazwyczaj wykonują psy dominujące, przywódcy stada lub te, które mają ambicję nimi zostać;

– chwyt pyskiem – jest to gest często spotykany w relacji pies-człowiek, kiedy to pies chwyta ręką pana lub podczas spaceru-smycz. Może oznaczać wyzwanie do walki o przywództwo lub że pies nie uznaje człowieka za przywódcę stada;

– pies kładzie łapę na kolanie pana – „jestem tu” lub „zwróć na mnie uwagę”. Gest zwracania na siebie uwagi ma wiele odmian. Pies wyciąga także łapę w powietrzu lub wsuwa łeb pod rękę pana;

– jeżenie się sierści na grzbiecie i kłębie – jest to sygnał zapowiadający agresję. Pasmo sierści zjeżonej wzdłuż grzbietu oznacza – „nie drażnij mnie, jestem zły!”. Kiedy sierść jeży się także na kłębie, znaczy to – „mam cię dość”, i zapowiada nieuchronny atak. U niektórych wilków występuje wyraźne pasmo ciemnej sierści na grzbiecie, a także niekiedy i na kłębie, prawdopodobnie w celu zwrócenia uwagi na te sygnały.

– pies siada z jedną łapą lekko wzniesioną – jest to kolejny sygnał napięcia połączonego z brakiem poczucia bezpieczeństwa. Oznacza – „jestem niespokojny, zdenerwowany i zmartwiony”;

– drapanie i kopanie ziemi łapami – zdarza się przeważnie po załatwieniu się psa, ale można to zaobserwować w innych okolicznościach. Na czubkach psich łap znajdują się gruczoły zapachowe, wydzielające woń właściwą tylko dla danego psa. W ten sposób pozostawia on wiadomość – „wszyscy powinni zauważyć, że tu byłem”

 

 

Autor: Prof.dr hab.Janusz Kuźniewicz